Loading

Tegenwoordig worden we gebombardeerd met zogenaamde ‘schandalige romans’ overladen met intriges, perfecte personages en kinky gedoe in de slaapkamer. Deze boeken zijn doorgaans geschreven door een vrouw van middelbare leeftijd met seksuele frustraties. Het deprimerende is dat net dit ook de doelgroep is. In de supermarkt, aan de koffiemachine op kantoor en tijdens gezellige etentjes worden die walgelijke verhalen naar je hoofd geslingerd en wens je niets liever om op dat moment door de grond te zakken. Iedere keer als zo’n moeder het erover heeft tegen mij, beeld ik me in dat deze vrouw zich waarschijnlijk met de hand zit te bevredigen terwijl ze de pagina’s omdraait met haar plakkerige vingers.

Mijn excuses, ik dwaal af. Mijn punt is dat er vandaag de dag amper goede romantische boeken worden uitgebracht. Titels als The Fault in Our Stars, Fifty Shades of pakweg Twilight allemaal bagger zijn. Sinds Fifty Shades zo populair geworden is, is er een butt-load aan erotische romans uitgekomen, de meeste daarvan pure sensatienovelletjes.

Je vraagt je waarschijnlijk af: “Iben, wat hebben geile dames en tijdreizen nu gemeen?” Mag ik u geruststellen, beste lezer, dat deze twee helemaal niets met elkaar te maken hebben en dat ik de frustraties die ik voelde toen ik naar een goed romantisch boek zocht even wilde neerpennen. Na lange tijd andere blogs doorzocht te hebben op zoek naar een perfect boek om eens een goed potje bij te janken, heb ik uiteindelijk The Time Traveler’s Wife op mijn e-reader gezet. En gelukkig was het de moeite meer dan waard.

 

Tijdreizen, een vloek of een zegen? 

Henry is een man die onwillekeurig kan tijdreizen. Dit wil zeggen dat hij het ene moment in het heden is, zich even omdraait en plots in 1986 belandt. Jammer genoeg reizen zijn kleren niet mee en staat hij poedelnaakt op de plek waar hij terechtgekomen is. Meestal reist hij naar De Weide, een open plek in de tuin van een rijke familie. Daar leert hij de 6-jarige Clare kennen. In de meerdere keren dat hij daarnaartoe reist, is ze steeds wat ouder of jonger en de twee vormen een hechte band en legt Henry uit dat ze later getrouwd zijn.

Fast forward naar 1991: Henry ontmoet Clare voor het eerst, maar Clare kent Henry al jaren. De twee gaan op date en beginnen zo hun werkelijke, zij het een ongemakkelijke relatie.

 

Personages om voor te leven

Als er één iets is wat ik van dit boek kan zeggen, is dat het verschrikkelijk goed geschreven is. Audrey Niffenegger diept de personages enorm goed uit. Heny en Clare zijn een van de meest ontwikkelde fictieve koppels ooit geschreven. Het is erg fijn dat het verhaal uit beide perspectieven geschreven is. Hierdoor komt het liefdesgedeelte het best tot zijn recht. De moeilijkheden in hun relatie zijn, ondanks dat de ene helft een wilde tijdreiziger is, erg reëel. Heel veel koppels zouden met hen kunnen meeleven, net omdat de problemen in veel situaties echt voorkomen. Ondanks het hoge science-fictiongehalte gaat dit boek gewoon over twee simpele mensen die proberen lief te hebben in een wereld vol obstakels.

 

Pageturner of Pageskipper?

Ik moet eerlijk toegeven: hoe cool het uitgangspunt ook is, het heeft ook zijn tekortkomingen. Soms wordt het erg verwarrend. De eerste vijftig pagina’s had ik grote moeite om mijn aandacht erbij te houden en goed te kunnen volgen. Alles was erg onduidelijk en wazig. Enkele hoofdstukken zouden zeker mogen weggelaten worden. De herhaaldelijke dromen zijn mij te langdradig en ik heb ze af en toe overgeslagen.

 

Planting and pay off

De reden waarom boeken erg goed kunnen zijn, is door een bepaalde formule: planting and pay off. Hiermee bedoel ik dat er een probleem moet geplant worden. Naarmate het verhaal vordert, moet het probleem groeien. Wanneer dit opgelost wordt, is dit de pay off. Dat waarvoor je de hele tijd gewacht hebt. De climax.

Wat Niffenegger doet, is de mysteries, de pay off, de onopgeloste problemen,… allemaal te vroeg vrijgeven. Wat volgt is een premature climax die meer als een domper aanvoelt. Dit is niet eenmalig. Zeker drie keer heb ik dit gemerkt. Over spoilers gesproken…

 

Besluit

Als (min of meer) volwaardige en trotse man, geef ik niet graag toe dat ik aan het eind van het boek mijn ogen niet droog kon houden. Hoewel ik het einde al doorhad na 150 pagina’s, kon het me toch niet onberoerd laten. The Time Traveler’s Wife is een geslaagd romantisch verhaal met goed uitgewerkte personages, een boeiende plot en een voornamelijk goede schrijfstijl. Laat de volgende tearjerker maar komen!

Een dikke 4*

 

Lees ook wat Jolijn over dit boek geschreven heeft!

The Time Traveler’s Wife – Audrey Niffenegger

Zola Books 2003

Kopen op Bol.com

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top