Loading

Hi, 

Het was een kille winteravond. De wind blies door de verlaten straten van Parijs. Ik liep, volledig ingeduffeld met een dikke jas en mijn Harry Potter-sjaal, langs de vele restaurants en cafeetjes die bijna gingen sluiten. De verlichte Notre Dame doemde op uit de mist als een gigantisch monster, klaar om aan te vallen. Ik stapte een klein winkeltje genaamd Shakespeare & Company binnen en werd direct verwelkomd door de vele boeken op de kasten die schreewden: ‘Lees mij, neem me mee naar huis.’ Ik liep direct door naar de plank met griezelverhalen. Mijn vingers streelden de rug van de kaften tot mijn aandacht gewekt werd door een klein, onopvallend boekje. Het was The Women in the Walls.

Lucy Acosta verloor haar moeder toen ze drie jaar oud is. In haar tante Penelope vindt ze een moederfiguur, terwijl haar vader steeds afstandelijker wordt. Haar nichtje Margaret is doorheen al die jaren van eenzaamheid haar beste vriendin geworden. Samen kennen ze het grote Victoriaanse huis waarin ze wonen vanbuiten. Maar wanneer Penelope verdwijnt en Margaret beweert dat ze stemmen in de muren kan horen, ontdekt Lucy dat er iets sinister aan de hand is.

The Women in the Walls belooft een spannend, eng en sfeervol boek te zijn. Jammer genoeg kan het niet al zijn beloftes waarmaken en weet het enkel sfeervol te zijn. Ook had ik na enkele pagina’s al door dat dit een young-adultboek is, iets wat waarschijnlijk als oorzaak kan gezien worden van het gebrek aan enge momenten en de potentie om een echte thriller te zijn. Amy Lukavics gebruikt goed de setting van het enorme Victoriaans huis.en dit zorgt gelukkig wel voor een kille en onrustwekkende sfeer.

Het is jammer dat er al direct erg veel gebeurt in de eerste paar hoofdstukken. Hierdoor wordt het boek halverwege erg langdradig en herhalend. Er wordt te lang opgebouwd naar de teleurstellende climax met een slechterik die lijkt alsof ‘The Other Mother’ uit Coraline en ‘The Enchantress’ uit Suicide Squad verschrikkelijk slechte seks hebben gehad en negen maanden later dit gedrocht eruit kwam gefloept. Mijn god, de slechterik is amper origineel en past helemaal niet in de toon van de rest van het boek.

De personages in dit boek zijn allerminst sympathiek. Lucy is een typisch emo-kind dat aandacht wil door zichzelf te snijden. Margaret is een onvoorspelbaar wicht met mentale problemen en over hun ouders weet je bijna niks. Iedereen is erg oppervlakkig en zijn net karton. Hierdoor mist enig meeleven met deze personages en gaf ik niet echt veel om ze.

The Women in the Walls is erg teleurstellend en mist originaliteit, maar heeft gelukkig erg veel sfeer en leest vlotjes. Volgens anderen zou Lukavics’ debuut ‘Daughters unto Evil’ beter zijn, maar ik zal het links laten liggen.

2/5

The Women in the Walls (2016)

Harlequin Teens

Koop The Women in the Walls op bol.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top