Loading

stalloStallo is een bovennatuurlijke thriller geschreven door Stefan Spjut en telt 586 pagina’s (Engelse vertaling), maar kon beter verteld worden in minder dan de helft ervan. Laat me direct met de deur in huis vallen: ik vond er niks aan.

Het boek gaat over Susso, wiens grootvader in het verleden een foto heeft gemaakt van een vermoedelijke trol. Sindsdien is Susso geïnteresseerd in het bovennatuurlijke en heeft er zelfs een website over gemaakt. Wanneer een jongen wordt ontvoerd, denkt ze dat er trollen mee bemoeid zijn en gaat ze zelf op onderzoek uit…

De tagline van Stallo is: ‘What if something is out there?‘, maar het zou beter ‘There is something out there.‘ geweest zijn, want direct wordt het bestaan van trollen bevestigd en verdwijnt alle mysterie daaromtrent als sneeuw voor de zon. Wat vervelend is, is dat de lezer veel meer weet dan het hoofdpersonage, dus wanneer Susso iets schokkends ontdekt, weten wij er al van. Hierdoor is er helemaal geen spanning te bespeuren in het hele boek. De plottwists die niet op voorhand verklapt worden, zie je dan weer van mijlenver aankomen.

Om eerlijk te zijn, gebeurt er bitter weinig in het hele boek. Constant wordt dezelfde routine herhaald: Susso heeft een aanleiding en gaat naar een persoon die antwoorden kan geven. Die persoon zorgt alleen maar voor meer vragen, maar krijgt een adres van een ander persoon die ze moet ondervragen. Steeds worden er verhalen verteld over mensen die er niet toe doen, door mensen die er niet toe doen. Hierdoor komt Susso steeds verder van haar eigenlijke doel (de jongen vinden) en raakt ze betrokken bij een geheel nieuw avontuur waar ze helemaal niks mee te maken heeft. Dit werkte uitermate op mijn zenuwen. Aan het einde had ik dan ook het idee dat al haar ondernemingen voor niets waren geweest.

Er zijn te veel verschillende personages (elk met een verschikkelijk moeilijk uit te spreken Zweedse naam) waardoor ze amper diepgang krijgen. Als gevolg krijg je er weinig sympathie voor. Zo heb ik geen idee wat Susso’s moeder bijgedragen heeft aan het verhaal, behalve dan vervelende vragen stellen en de hoop vullen.

Spjut heeft een erg beschrijvende schrijfstijl. Niet dat dit slecht is, maar hij overdrijft. Er worden acties tot in het kleinste detail beschreven waar je geen moer om geeft (zoals wat Susso’s routine is in de winkel van haar moeder) en ruimtes worden steeds op een herhalende manier beschreven. Hierdoor heb ik enkele alinea’s overgeslagen, wetend dat ik toch niets zou missen. Het verhaal had beter in zo’n driehonderd pagina’s kunnen verteld worden. Dit zou meer vaart in het geheel brengen en je zou je als lezer meer betrokken voelen.

Stallo is een extreem lang boek dat pas interessant wordt na vierhonderd pagina’s. Het hele ‘trollengedoe’ boeide me wel, maar de uitwerking ervan is heel erg matig. Jammer, want ik hoopte op een goede bovennatuurlijke thriller.

1/5

Stallo – Stefan Spjut (2014)

Faber & Faber, London

Koop Stallo op Bol.com

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top